سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
238
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : زنيكه در عدّه طلاق بائن مىباشد بر شوهر و غير شوهرش جايز است كه وى را در معرض عقد با خويش قرار دهند يعنى اشارة با لفظى بوى تفهيم كنند كه اراده ازدواج با وى را دارند . و در صورتى كه ازدواج و نكاحش فعلا با شوهر حرام نباشد تنها وى مىتواند صراحتا پيشنهاد ازدواج با او را بكند ولى ديگرى چنين حقّى را ندارد . شارح ( ره ) مىفرماين : مثال زنيكه در عدّه بائن است همچون كسى كه از شوهرش طلاق خلع گرفته . سپس در ذيل التعرض من الزوّج مىفرماين : اگرچه فعلا ازدواج شوهر سابقش با وى حلال و مشروع نباشد ولى معذلك بطور تعريض اشكالى ندارد همچون مردى كه همسرش را سه طلاق داده كه وقتى زن عدّه طلاق سوم باشد اين عدّه بائن محسوب شده و زن چه در عدّه و چه بعد از آن بر مرد حلال نيست مگر بوساطت محلّل يعنى مردى ابتداء زن را به عقد دائم خويش درآورده و با وى همبستر شود و بعدا او را طلاق دهد كه پس از انقضاء عدّه طلاق زن بر شوهر سابقش حلال مىشود حال مقصود اينست كه بگوئيم در عدّه طلاق سوم شوهرش بطور تعريض و اشاره ميتواند بوى پيشنهاد ازدواج كند چنانچه ديگرى نيز چنين حقى را دارد . و در ذيل [ و التصريح منه ] مىفرمايد : مقصود از تصريح آنست كه شوهر لفظى را اداء كند كه غير از اراده